Nehir, yakınındaki yaklaşık 26 bin kişinin yaşadığı Langrug yerleşimindeki yetersiz kanalizasyon ve drenaj altyapısından ciddi şekilde etkileniyor. Suda insan veya hayvan kaynaklı kirliliğin göstergesi olan E. coli seviyesi 100 mililitrede 400 binin üzerine çıkarken, insanların güvenli şekilde temas edebileceği sularda bu değer için belirlenen sınır 130 seviyesinde. Nehirde ayrıca mikroplastikler, ilaç kalıntıları, amonyak ve fosfor da tespit edildi.
ESKİ TESİSİ DOĞAL FİLTREYE DÖNÜŞTÜRDÜLER
Cape Town Üniversitesi bünyesindeki araştırmacılar çözüm için Franschhoek'ta artık kullanılmayan eski bir atık su arıtma tesisinden yararlandı. Tesiste daha önce çamurun kurutulduğu yataklar küçük taşlar, kaba kum ve 800 derece sıcaklıkta üretilen biyokömürle doldurularak büyük doğal filtrelere dönüştürüldü. Kirli nehir suyu bu katmanların arasından yavaşça geçiriliyor.
Sistem aslında sağlıklı sulak alanların suyu doğal yollarla temizleme biçimini taklit ediyor. Su yaklaşık beş gün boyunca filtrelerden geçerken kirleticiler katmanlarda tutuluyor, doğal mikroorganizmalar da kirliliğin parçalanmasına yardımcı oluyor. Araştırmada arıtılan suda E. coli'ye rastlanmazken amonyak ve fosforun yüzde 85 ila 95'inin giderilebildiği görüldü.
Kurulan sistemle Stiebeuel Nehri'nden alınan yaklaşık 50 bin litre kirli su her gün arıtılıyor. Araştırmacılara göre sistem zararlı bakterilerin yüzde 99'unu giderirken bazı ilaç kalıntıları ve mikroplastiklerde de yüzde 90'ın üzerinde azalma sağlayabiliyor. Üstelik geleneksel sistemlerdeki gibi kimyasal dezenfeksiyona veya yoğun elektrik kullanımına ihtiyaç duyulmuyor.
Temizlenen suyun yaklaşık 3 bin litresi her gün sebze bahçelerinin sulanmasında kullanılıyor. Geri kalan su ise yeniden nehre bırakılıyor. Araştırmacılar yöntemin büyük atık su arıtma tesislerinin tamamen yerini alamayacağını ancak altyapısı yetersiz ve su sıkıntısı yaşayan bölgelerde düşük maliyetli bir destek sistemi olarak uygulanabileceğini belirtiyor.
