ANKARA’da hak mücadelesi devam eden gaziler, SÖZCÜ’ye yaşadıklarını anlatıyor.
GAZİ ÜSTÜNER MİDİLİÇ: Van Başkale’de 1992 yılında terör örgütü PKK ile giriştiğimiz çatışmada ağır biçimde yaralandım, yanımdaki üç asker arkadaşım şehit oldu. Ben de karın bölgemden ve kolumdan çok sayıda mermi ile yaralandım. Çatışma 3 saat sürdü, bunun 1,5 saatinde yaralıydım.
Sonra destek kuvvet geldi ve hastaneye kaldırıldım. 7 ay hastanede yattım yoğun bakımda kaldım her hastanede ve GATA’da bir ölüm odası vardır, umutsuz hastaları alırlar, beni de ölüm odasına almışlar, nabız durmuş, morga götürmüşler. Oradaki görevli parmağımın oynadığını görünce haber veriyor, morgdan çıkarıp, odaya geri göndermişler. 15 ayrı ameliyat oldum. Yedi ay yoğun bakımdan sonra taburcu oldum.
Ben eski güreşçiyim, aBİM grekoromende dünya şampiyonu oldu, askerlik öncesi oto tamircisiydim. Yüzde 71,5 engelli raporum olduğu için çalışamadım.
Üç çocuğum, 55 bin lira gazi maaşım var. Ankara’da yaşıyorum. Yıllar önce konut kredisi aldım ve taksitleri gazi maaşı ile ödedim şimdi ise maaş hiçbir şeye yetmiyor. Şimdi araba bile alamam, gazi maaşı ile taksitleri de ödeyemem. Yıllardır hakkımızı arıyoruz, eşitlik adalet istiyoruz ve kararlıyız, haklarımızı almadan vazgeçmeyeceğiz.
Mermi 1.5 milim daha kaysaydı kör olacaktım
GAZİ MUSA KEÇECİ:Diyarbakır’da 1996 yılında askerlik görevim sırasında bir çatışmada ağır yaralandım. Çatışmada keskin nişancı tüfeği Kanas ile vuruldum. Mermi kafamım sağından girip solundan çıktı ben bugün mucize eseri hayattayım.
Mermi 1,5 milim kaysa gözüme isabet edecekti. 1,5 milimle gözlerim kurtuldu ağır yaraya rağmen hayata tutundum. Askeri hastanede dört gün kaldım, sonra Ankara GATA’ya sevk edildim. 26 gün komada kaldım.
Kurşunun kafasına girdiği yeri gösteren Gazi Musa Keçeci, başındaki ameliyat izlerini şeref madalyası olarak gördüğünü söylüyor.
Amasya Merzifon’da yaşıyorum inşaat işçisiydim polis olma hayalim vardı. Eşim ev hanımı, üç kızımdan ikisi üniversitede okuyor ekonomik olarak ciddi biçimde zorlanıyoruz. Kızlarım çok üzülüyor. 1997’de emekli olduğumda polis ve öğretmenden daha fazla gazi maaşı alıyordum. Şimdi toplum da çok duyarsız hale geldi. Ciddi bir korku var. Kızımın nişanı vardı gittim geri geldim. Gece gündüz, haklarımızı alana kadar mücadeleye devam, kararlıyız.
Unutamadığı anılarını koluna dövme yaptırdı
GAZİ ORHAN GÜN:Mardin’in Savur ilçesinde 1993’te PKK ile girdiğimiz çatışmada yaralandım. Roket saldırısı ve kurşun yağmuru altında kaldık. Mermiler iç organlarımı ve kalça kemiğimi parçaladı, bacağıma da isabet etti.
65 GÜN YATTIM
Ağır yaralı olarak Mardin Devlet Hastanesi’ne kaldırıldım. 65 gün hastanede tedavi gördüm. Daha sonra Diyarbakır Askeri Hastanesi’nde de yattım. Vücudumda hala küçük şarapnel parçaları bulunuyor.
İzmir DSİ’de işe girdim ve emekli oldum. 54 yaşındayım, babadan kalma ev var. 56 bin gazi maaşı alıyorum. İlk zamanlar maaş geçime yetiyordu bugün enflasyon karşısında eridi, temel ihtiyaçlara bile yetmiyor.
Hayatımın dönüm noktasını dövme yaptırdım. Merdiven hayatın akışını ve giden anları tasvir ediyor. Merdivenleri çıkan çocuk benim. Merdivenin başında doğum tarihim olan 15 Haziran 1972 yazıyor.
Merdiveni çıkarken zamanı gösteren saat var ve tam 20.15’te duruyor. O saat de benim vurulma anımı gösteriyor. Saatin altında vurulduğum tarih 11 Ağustos 1993 yazıyor.
250 bin lira maaşı var diyor, üzerimde haciz dosyaları var
GAZİ MEHMET TERZİ:50 yaşındayım, 1996’da Kuzey Irak’ta operasyona katıldık. Dönüşte intihar saldırısına uğradık, mermiler sol bacağım ile böbrek ve dalağımı parçaladı, ağır yaralandım. Diyarbakır Askeri Hastanesi’ne ve sonra da İstanbul’a gönderildim, zor günler geçirdim, hâlâ tam olarak iyileşmiş değilim, gelecek endişesi de taşıyorum. Eşim ev hanımı Tokat Niksar’dayız ve üç çocuğum var, her gün ‘Gel’ diye arıyorlar. Bugüne kadar İstanbul’da değişik sektörlerde çalıştım. 56 bin lira aylık maaş alıyorum.
Hacı Yakışıklı adında gazeteci olduğu iddia edilen bir kişi TV ekranlarında bizim 250 bin lira maaş aldığımızı söyledi. Maaşım 56 bin lira. 194 bin lira göndersin de 250 bin lirayı bir arada göreyim, çok üzücü ifadelerle bizi rencide ediyorlar. 250 bin lira maaşı kaç kişi alıyor bu ülkede gazi maaşı belli, gizli değil saklı değil. Herkes biliyor ama birileri 250 bin lira diyor.
Üzerimde kaç haciz var, kaç bankaya borcum var, gaziler bunlarla boğuşuyor, durumuz bu. Parkta oturup yatıyoruz, bizim sesimizi duymak istemiyorlar, bizi dışladılar. Çığlığımızı duymuyorlar. Bıçak kemiğe dayandı haklarımızı almadan gitmeyeceğiz.
Futbolcuydum şimdi kolum ve bacağım protez
GAZİ ERKAN DAĞ:1995 yılında Hakkari’de mayın bastım, sağ kolumdan ve sağ bacağımdan ağır yaralandım. Hakkâri, Diyarbakır ve Ankara’da hastanelerde aylar süren tedaviler gördüm. Hem kolum hem bacağım protez. Askerlik öncesi Denizli’de profesyonel düzeyde futbolcuydum, futbol oynayıp hayallerime yürüyebilecektim ama olmadı. Hepsi geride kaldı…
Kolum bacağım protez ve 5 yılda bir değişiyor, bir sıkıntı olsa dahi daha önce değiştiremiyoruz üstelik mutlaka Ankara’ya gelmemiz gerekiyor bulunduğumuz illerde değiştirmiyorlar oysa bu olanak var. Bizim için imkanlar daraldı tek adrese indi ve yeni protezi almak için de aylarca beklemek gerek. Eşim ev hanımı iki kızım var bu konuları onlarla konuşmuyorum psikolojileri çok ciddi bozulabilir. Bankalara üç kredi borcum var 6 yıl önce maaş yetiyordu ancak hiçbir şeye yetmiyor. Ben bu halimle her şeyi düşünmek zorundayım, bizim gelecek kaygısı olmadan rahat yaşayabilmemiz lazım ama alışveriş bile yapamıyorum. Mutlaka bir araca ihtiyaç duyuyorum taksiye binmem lazım bu bile ciddi bir sıkıntı…
YARIN:ABD’deki bir AVM’de adı anons edilen ve alkışlanan kahraman gazinin hikayesi
