2026’nın başında babasına karaciğer kanseri teşhisi konulduğunda Nazlı Birsen Arslan’ın hayatı bir anda değişti. Aylar süren donör arayışı, hastane işlemleri, yüzlerce test ve Alanya-İstanbul arasında geçen yorucu bir süreç başladı. Nazlı Birsen Arslan da babasına karaciğerini verebilmek için sürecin içindeydi.
Tam da umutların tükendiği bir dönemde Malatya’dan gelen haber, aile için yeni bir kapı açtı. İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi’nde uygulanan çapraz karaciğer nakli yöntemi, tıbben birbirleriyle uyumsuz hasta-donör çiftlerini başka ailelerle eşleştirerek nakil şansını artırıyor. Haziran ayında dünyada ilk kez 8’li çapraz karaciğer naklinin gerçekleştirildiği merkezde, bu kez üç farklı aileyi kapsayan 3’lü çapraz nakil için hazırlık yapıldı.
BİR PARÇANIN ADRESİ DEĞİŞTİ Ameliyatların ardından Nazlı Birsen Arslan yoğun bakımdan çıktı. Babası da bir gün sonra yoğun bakımdan ayrıldı. Fakat Arslan için asıl unutulmaz an, yoğun bakımdaki son sabah yaşandı.
Kapısı açıldı ve karşısına 7 yaşındaki Ecrin getirildi. “Bak Ecrin, işte bu abla sana karaciğerinden verdi” denildi. 17 kilogramlık küçük beden, Arslan’ın karaciğerinden alınan parçayla hayata yeniden tutunuyordu.
Arslan, “Nasıl hissediyorsun?” diye sordu. Ecrin, neşeyle “İyiyim” dedi. Arslan ise küçük kıza, “Korkma, daha da iyi olacaksın” diye karşılık verdi.
Ecrin’in ailesinin aylar boyunca kendi yakınları arasında donör aradığı, ancak kimsenin uygun olmadığı sonradan ortaya çıktı. Umutların tükendiği anda gelen telefon ise iki ailenin hayatını birbirine bağladı. Ecrin’in annesi, ameliyat sırasında Arslan’ın ailesini arayıp, “Kızın, kızıma can oldu” diyerek sarılıp ağladı.
BABASINA CAN OLAN KADIN Arslan’ın himayesindeki diğer isim ise Yaprak Kilit’ti. Babası için donör arayan Arslan, ameliyat sabahı asansörde Yaprak Kilit ile karşılaştı. Onu ilk kez görüyordu.
Yaprak Kilit, Arslan’ın babasına kendi karaciğerinden bir parça verecekti. Nazlı Birsen Arslan aylarca donör aradığı günleri anımsadı. Bir tarafta kendi karaciğerinden alınan parçayla hayata tutunan küçük Ecrin, diğer tarafta hiç tanımadığı bir kadının babasına can oluşu vardı.
Aylar önce “Bunu ancak aile için yapabilirim” diye düşünen Nazlı Birsen Arslan’ın dünyası artık değişti. Çünkü o gün, birbirini hiç tanımayan insanların da birbirinin ailesi olabileceğini gördü. Ayrıca Yaprak Kilit’in babasına da Ecrin’in babasının donör olduğu ortaya çıktı.
ORGAN BAĞIŞI, İKİNCİ BİR HAYATIN KAPISI Karaciğer naklinde canlı vericiler önemli bir kaynak oluştururken, çapraz nakil sistemi uygun donör bulamayan hastalar için yeni bir imkan yaratıyor. Bir hastanın yakınıyla uyumsuz olan donör, başka bir hastayla uyumluysa zincirin bir parçası haline geliyor. Böylece tek bir aile içinde bulunamayan çözüm, başka ailelerin gönüllülüğüyle mümkün olabiliyor.
Malatya’daki operasyonlar, bu nedenle yalnızca tıbbi başarı olarak değil, organ bağışının ve gönüllü vericiliğin taşıdığı hayati önemi bir kez daha ortaya koyması bakımından da dikkat çekiyor. Nazlı Birsen Arslan’ın hikâyesinde ise bütün bu tıbbi kavramların karşılığı çok daha yalın: Bir çocuk yeniden yaşayacak, bir baba yeniden hayata tutunacak ve üç aile kendilerine verilen bu ikinci şansla yollarına devam edecek. Nazlı Birsen Arslan, yaşadıklarını şu sözlerle noktalıyor: “Birbirini hiç tanımayan bu insanların birbirine verdiği bu ikinci şansın hepimize güzellikler getirmesini diliyorum.
Ömrümüzün bundan sonrası, bize verilen bu yeni şans kadar güzel olsun.”
