Aslında başlıktaki sorunun kendisi bile başlı başına bir toplumsal itirazdır. Bir çocuğun ölümünü “iş kazası” olarak tanımlamak dahi başlı başına bir vicdan meselesidir. Çünkü çocukların çalışırken ölmesi, yalnızca işyerinde alınmayan bir güvenlik önleminin sonucu değildir.
O ölümün arkasında ekonomik bir düzen, sınıfsal eşitsizlik ve çocukların yaşam hakkını ikinci plana iten bir üretim ilişkisi vardır. Fakat belki de daha temel bir soru sormamız gerekiyor: Çocuklar neden işçi olmak zorunda kalıyor? İnsanlık tarihinin farklı dönemlerinde çocuklar üretim süreçlerinin içerisinde yer aldı.
Tarıma dayalı toplumlarda çocuk tarlanın, hayvan bakımının ve hane içindeki üretimin bir parçasıydı. Ancak burada çocuğun emeği bugünkü anlamıyla ücretli emek ilişkisi içerisinde görünür değildi. Aile ekonomisinin içerisinde eriyen bu emek, çoğu zaman “çalışma” olarak dahi adlandırılmıyordu.
