Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) bünyesindeki araştırmacılar, batı eyaletlerindeki sulak alanları ve nehir yataklarını kaplayan istilacı tamarisk (ılgın) ağaçlarıyla mücadele etmek amacıyla biyolojik kontrol yöntemine başvurdu. Anavatanı Asya ve Akdeniz havzası olan ve 19. yüzyılda bölgeye getirilen tamarisk bitkisinin, yüksek su tüketimi ve toprağı tuzlandırma özelliği nedeniyle yerli bitki örtüsünü tehdit ettiği tespit edildi.
Laboratuvar ortamında gerçekleştirilen konakçı özgüllük testlerinin ardından, yalnızca tamarisk yapraklarıyla beslendiği belirlenen Diorhabda elongata (ılgın yaprak böceği) türü doğaya salınmak üzere seçildi. Çin ve Girit’ten getirilen türlerden elde edilen yaklaşık 1.300 adet böcek, 2001 yılının yaz aylarında Nevada’daki Humboldt Nehir Havzası’nda yer alan test sahalarına bırakıldı.
Bölgedeki çevre koşullarına hızla uyum sağlayan böcek popülasyonu iki mevsim içerisinde milyonlu sayılara ulaştı. Böceklerin hem ergin hem larva formlarının yaprakları yoğun şekilde tüketmesi sonucu, Nevada’daki araştırma alanlarında 400 dönümden fazla tamarisk örtüsü tamamen yapraksız kaldı.
Foto-sentez yapamayan ağaçların besin depolarının tükenmesiyle geniş çaplı bir kuruma süreci başladı.
Saha gözlemlerinde, böceklerin beklenenden daha hızlı yayıldığı ve güney eyaletlerine doğru ilerlediği belirlendi. Bu yayılım, tamarisk ağaçlarını yuvalanma alanı olarak kullanan ve nesli tehlike altında bulunan Southwestern Willow Flycatcher (Söğüt Sinekkapanı) kuş türünün üreme döneminde yapraksız kalan ağaçlar nedeniyle açıkta kalmasına yol açtı.
Ortaya çıkan ekolojik verileri ve kuş popülasyonu üzerindeki etkileri değerlendiren yetkililer, 2010 yılında yeni sahalara böcek salımı yapılmasını resmen durdurdu. Mevcut böcek popülasyonu ise Kuzey Amerika’nın batı nehir havzalarındaki doğal yayılımını sürdürüyor.
