Orta Asya’nın en büyük iç su kütlelerinden biri olan Aral Gölü’nün büyük oranda kuruması sonucu Özbekistan’ın Muynak şehri, kıyı şeridinden yaklaşık 200 kilometre uzakta kaldı. Bir zamanlar göl sularının yer aldığı bölgede günümüzde 40 bin kilometrekareden geniş bir alanı kapsayan 'Aralkum' tuz çölü bulunuyor.
Aral Gölü’ndeki su kaybı, 20. yüzyılın ortalarında Sovyetler Birliği yönetiminin pamuk üretimini artırmak amacıyla aldığı tarımsal kararlarla başladı. Bölgedeki pamuk tarlalarını sulamak için gölü besleyen iki ana su kaynağı olan Ceyhun (Amu Derya) ve Seyhun (Sır Derya) nehirlerinin akış yönü değiştirildi.
Su beslemesinin kesilmesiyle birlikte göl kademeli olarak çekildi. Çekilen sularla birlikte tarımda kullanılan pestisitler ve kimyasal gübreler eski deniz yatağında birikti.
