Ülke tarihinin gelmiş geçmiş en büyük protestolarında bazen yüz bini aşan katılımcılar, devletin yozlaşmasına tahammüleri kalmadığını ispatlıyordu.
Bilhassa öğrencilerin önderliğinde başlayan direniş, ülkenin 400’ü bulan yerleşim merkezine yayılmış, gayet geniş katılımlı hareket sivil itaatsizliğe de dönüşmüştü.
Adalet ve değişim taleplerini bazen koordinasyon hâlinde çalınan trampetler, bazen de kakofoni şeklinde kulakları sağır eden vuvuzelalar eşliğinde ifade ediyorlardı.
