Yıllardır uygulanan kontrolsüz kimyasal gübreleme ve monokültür tarım politikaları, Türkiye’deki tarım arazilerinin organik madde miktarını kritik seviyelere düşürdü. Toprakların pH dengesinin bozulması ve tuzlanma riskiyle karşı karşıya kalması, üreticiyi hem daha fazla girdi kullanmaya zorluyor hem de birim alandan alınan verimi düşürüyor. Oysa ekolojik ve ekonomik krizden çıkışın yolu; toprağın yapısını iyileştiren doğal gübreleme ile iklim koşullarına uyumlu nitelikli tohumların entegrasyonundan geçiyor.
GÜBRENİ KENDİ EVİNDE ÜRETMEK Doğayla uyumunu koruduğu ölçüde üretken ve mutlu olan insanlık, hapsolduğu kent yaşamında farkındalığı ölçüsünde arayışlara giriyor. Özellikle pandeminin kent yaşamının cazibesini ortadan kaldırması ile imkânı olan binlerce kişi hibrit bir köy yaşamı için İstanbul’u terk etti. İstanbul’da kalmak zorunda olanlar ise doğa ile yeni üretim bağları kuruyor.
