Çalışmanın sürdüğü yerlerden biri, 2011'deki büyük deprem ve tsunamiden ağır şekilde etkilenen Fukushima eyaletindeki Minamisoma kenti. Haziran 2026'da düzenlenen son etkinlikte binden fazla gönüllü sahile geldi ve kum tepeleri boyunca 12 binden fazla fidan dikti.
Projenin temeli, Japon botanikçi Akira Miyawaki'nin geliştirdiği yönteme dayanıyor. Tek bir ağaç türünden uzun sıralar oluşturmak yerine, bölgeye özgü 20'den fazla ağaç ve çalı türü birbirine oldukça yakın şekilde dikiliyor. Böylece zamanla sık, çok katmanlı ve güçlü kök sistemine sahip bir orman oluşturulması hedefleniyor.
Bu fikrin güç kazanmasında 2011'de yaşanan felaket önemli rol oynadı. Japonya'nın kuzeydoğusunu vuran 9 büyüklüğündeki depremin ardından oluşan tsunami bazı bölgelerde 40 metreye varan yüksekliğe ulaştı. Felakette 19 bin 700'den fazla kişi yaşamını yitirirken binlerce kişi de kayboldu.
Tsunaminin ardından yapılan incelemelerde ilginç bir ayrıntı dikkat çekti. Tohoku kıyısındaki bazı Şinto tapınaklarının çevresinde yüzyıllardır bulunan yoğun "koruyucu ormanların" ayakta kaldığı görüldü. İncelenen kıyıdaki 27 tapınaktan yalnızca ikisinin 2011 depremi ve tsunamisinde kaybedildiği bildirildi. Bu gözlemler, kıyılarda benzer orman kuşakları oluşturma fikrine ilham verdi.
BETON DUVARLARIN YERİNİ TAMAMEN ALMAYACAK
Ağaçların görevi dev bir tsunamiyi tek başına durdurmak değil. Kıyı ormanlarının dalgaların enerjisini ve suyun hızını azaltabileceği, aynı zamanda sürüklenen enkazın iç kesimlere ilerlemesini sınırlayabileceği belirtiliyor.
Bu nedenle ağaçlardan oluşturulan kuşaklar bazı bölgelerde beton deniz duvarlarının arkasına kuruluyor. Böylece kıyı ile yerleşim alanları arasında ek bir doğal savunma hattı oluşturuluyor.
Japonya'nın tsunami riski taşıyan kıyılarında bu doğal savunma hattını genişletmek için yeni fidanlar dikilmeye devam ediliyor.
