Saype'nin eserlerinin önemli bir kısmı çocuk oyunları etrafında dönüyor, ancak bu onların basit olduğu anlamına gelmiyor. Fransız sanatçının, bir çocuğun “kendi kaderinin yazarı” olmaya yönelik bitmeyen serüveni olarak tanımladığı şeyin merkezinde çocuklukta edinilen gözlemler yer alıyor; aynı zamanda bunlar, olasılıkların sonsuz olduğunu bize hatırlatmayı amaçlıyor.İşte bu yüzden Saype, son çalışmalarını sergilemek için İsviçre'deki Villars-Gryon-Diablerets kayak merkezinin zirvelerini seçti; çevre dostu boyalar ve malzemelerle yapılmış, devasa ve geçici freskler.Gerçek adı Guillaume Legros olan Saype şöyle konuşuyor: "Bu, dünyanın dört bir yanında yaptığım türden bir çalışma ve dört yıl önce Villars'ta başlayan bir serinin parçası. Burada, birkaç yıla yayılan bir hikâye kurguluyorum ve genellikle de bu hikâyeyi her yıl geliştiren ya da bizzat yaratan çocuklar oluyor."Büyük ölçüde tebeşir ve kömür kullanılarak yapılan Saype'nin eserleri hem etkileyici hem de dev boyutlu.
Doğa da bu işlerin ayrılmaz bir parçası; çevrenin kırılganlığını ve sanatın geçiciliğini vurguluyor."Zorluk iki yönlü. Fiziksel, çünkü biraz eğim var... Bir de hava koşulları; gök gürültülü fırtınalarla, rüzgarla, yağmurla uğraşmak zorunda kaldım, bu da işi benim için her zaman zorlaştırıyor," diye açıklıyor Saype.New York'tan Nairobi'ye, Saype'nin etkileyici eserleri çim, toprak, kum ve kar gibi farklı zeminler üzerinde dünyanın dört bir yanında sergilendi.Her bir çalışma, toplumların ve insanlığın karşı karşıya olduğu zorlukların altını çizmek için yavaş yavaş, fakat kasıtlı olarak kaybolacak şekilde tasarlanıyor.Saype'nin Bretaye geçidinde yaptığı ikinci fresk, güneşi ve bulutları çizen bir çocuğu tasvir ediyor; bu çizim bir diptiğin parçası, diğer fresk ise kayak merkezinde biraz daha aşağıda yer alıyor."Bu çizimlerimde ilk kez renk kullandım.
Çocuklar kozmostan, maceralardan ve kendi gözlemlerinden ilham aldılar ve bunu ilk kez çizimlerine aktardılar; çizimler de adeta canlanıyor. İşte bu yüzden renk ekledim; sanki gökyüzü çizimlerde yansıyormuş gibi ve vermek istediğim mesaj, kozmosun dünyaya açılan bir tür pencere işlevi gördüğü," diyor Saype.Ancak Saype'nin son geçici eserlerini görmek isteyenler için zaman daralıyor. İsviçre'deki aşırı kurak koşullar nedeniyle çimler neredeyse hiç uzamadı, ancak öngörülen yağışlı hava ve fırtınalar manzarayı hızla değiştirecek.Saype için son, her zaman buruk ama yine de kutlamaya değer."O anı seviyorum, çünkü nihayetinde doğa, benim yarattığım şeyi geri aldığı an bu.
Ama genel olarak sanırım eser, çok da sorun çıkmadan ağustos sonuna kadar görülebilecek."
