Ülkede her yıl yaklaşık 3,78 milyon ton muz gövdesi atığı ortaya çıkıyor. Hesaplamalara göre bu miktarın yalnızca yüzde 1'inin değerlendirilmesi bile yılda yaklaşık 37 bin 800 ton muz lifi elde edilmesini sağlayabilir.
GÖVDELER MAKİNEYE SOKULUP LİFE DÖNÜŞTÜRÜLÜYOR
Üretim sürecinde hasattan sonra geride kalan muz gövdeleri toplanarak temizleniyor ve özel makinelerden geçiriliyor. Gövdenin içindeki uzun lifler ayrıldıktan sonra kurutuluyor ve kullanım amacına göre işleniyor. Yaklaşık 5 ila 8 muz bitkisinden 1 kilogram lif elde edilebiliyor.
Ortaya çıkan lif yalnızca ip veya basit el işi ürünlerinde kullanılmıyor. Bangladeş'te muz lifinden geleneksel sari kıyafetleri, perdeler, paspaslar, sepetler, çantalar, ambalaj malzemeleri ve çeşitli dekoratif ürünler hazırlanıyor. Lifin iç kısmının ipeğe benzer yumuşak bir yapıya sahip olması tekstil sektöründeki kullanımını da artırıyor.
Üreticiler için en dikkat çekici taraflardan biri ise daha önce ekonomik değeri düşük olan bir tarım atığının gelir kaynağına dönüşmesi. Yerel üreticiler muz lifini kalitesine göre kilogram başına yaklaşık 180 ila 600 taka arasında satabiliyor. Ülkede bazı işletmeler yüzlerce küçük üreticiden lif toplarken, evlerinde lif örerek ek gelir sağlayan kadınlar da bulunuyor.
Yapılan bir araştırmaya göre sektörün ticari ölçekte geliştirilmesi halinde Bangladeş'in muz lifinden elde edebileceği yıllık ihracat geliri 94 milyon doları aşabilir. Şu anda ise ülkenin muz lifi ihracatından elde ettiği gelirin yaklaşık 1,5 milyon dolar seviyesinde olduğu belirtiliyor.
Muz lifinin piyasa fiyatının Bangladeş'in önemli ihraç ürünlerinden jüt lifinin iki katından fazla olabilmesi de üreticilerin ilgisini artırıyor. Muz için ayrıca yeni tarım alanı açılması gerekmemesi, lifin zaten hasat sonrasında geride kalan gövdelerden elde edilmesi önemli bir avantaj sağlıyor.
Üstelik işlem sonunda kalan parçalar da tamamen çöpe gitmiyor. Lif çıkarıldıktan sonra geriye kalan organik malzeme solucan gübresine dönüştürülerek yeniden tarımda kullanılabiliyor. Böylece muz hasadından kalan gövdelerin mümkün olduğunca büyük bölümünün ekonomik değere dönüştürülmesi hedefleniyor.
