Mesleki Eğitim Merkezi (MESEM) kapsamında Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndeki (TBMM) Meclis Lokantası’nda staj yapan çocukların cinsel taciz ve istismara maruz bırakılmasına ilişkin davanın gerekçeli kararı açıklandı.
Ankara 57. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 46 sayfalık kararında, çocukların anlatımlarının elektronik yazışmalar, tanık beyanları ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiği belirtildi.
Mahkeme, cinsel dokunulmazlığa karşı suçların çoğunlukla tanık bulunmayan ortamlarda işlendiğine dikkat çekti.
Kararda, çocuklara yönelik cinsel suçlarda “çocuğun üstün yararı” ilkesinin gözetilmesi gerektiği ve çocukların yaşadıklarını yetişkinler gibi ayrıntılı ve kronolojik şekilde anlatmalarının her zaman beklenemeyeceği ifade edildi.
“Küçük farklılıklar anlatımları güvenilmez kılmaz”
Mahkeme, çocukların soruşturma ve yargılama aşamalarındaki anlatımlarında görülen küçük farklılıkların, beyanların güvenilirliğini tek başına ortadan kaldırmayacağını belirtti.
Farklı dönemlerde Meclis’te staj yapan çocukların birbirlerinden bağımsız ifadelerinde benzer olayları anlattıklarına dikkat çekilen kararda, anlatımların temel olay örgüsü bakımından değişmediği kaydedildi.
Mahkeme, çocukların anlatımlarının elektronik yazışmalar, tanık beyanları ve diğer maddi delillerle desteklendiği sonucuna vardı.
Meclis'te çocuk istismarı ve tehdit: "Kimseye söylemeyeceksiniz, aileniz bilmeyecek"
Gerekçeli kararda, sanıkların Meclis’te çalışan kamu görevlileri olarak staj yapan çocuklar üzerinde otorite ve gözetim yetkisine sahip oldukları belirtildi.
Mahkeme, suçların işlenmesinde kamu görevinin sağladığı kolaylıklardan yararlanıldığı değerlendirmesini yaptı.
Dosyadaki mesajların içeriklerini ve gönderildikleri tarihleri çocukların anlatımlarıyla birlikte değerlendiren mahkeme, yazışmaların “arkadaşça iletişim” olarak kabul edilemeyeceğini belirtti.
Kararda, mesajların cinsel amaç taşıyan bir iletişim biçimini ortaya koyduğu ifade edildi.
Sanıklar, yargılama sırasında mesajların yanlış anlaşıldığını ve fiziksel temas yaşanmadığını savundu.
Mahkeme, bu savunmaların dosyadaki diğer delillerle uyumlu olmadığı sonucuna vardı.
Çocukların istenmeyen fiziksel temaslara ilişkin anlatımlarını ayrı ayrı değerlendiren mahkeme, beyanların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında esaslı biçimde değişmediğini ve diğer delillerle birlikte güvenilir bulunduğunu belirtti.
Meclis’teki istismar davasında tutuklu tüm sanıklar hakkında tahliye kararı
Mahkeme buna karşın, “her fiziksel temasın tek başına cinsel istismar suçunu oluşturmayacağı” değerlendirmesini yaptı.
“Şüpheden sanık yararlanır” ilkesini gerekçe gösteren mahkeme, H.İ.G.’nin “sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı” suçlamasından beraatine karar verdi.
H.İ.G.’ye elektronik yazışmalar nedeniyle “zincirleme şekilde çocuğa karşı nitelikli cinsel taciz” suçundan hapis cezası verildi.
Kararda, hapis cezası verilen sanıklar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, cezanın ertelenmesi ve seçenek yaptırımların uygulanması için gerekli koşulların oluşmadığı belirtildi.
Mahkeme, 2 Temmuz’daki karar duruşmasında H.İ.G.’ye “çocuğa karşı cinsel taciz” suçundan 1 yıl 16 ay hapis cezası verdi.
İ.B. hakkında aynı suçtan 1 yıl 6 ay hapis cezası verildi.
R.S., “sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı” suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edildi.
D.U.’ya ise “sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı” suçundan 5 yıl, “çocuğa karşı cinsel taciz” suçundan da 1 yıl 6 ay hapis cezası verildi.
R.Ç. hakkındaki suçlamalardan beraat etti.
Mahkeme, sanıklar hakkında tutuklama kararı vermedi. Çocukların avukatları karara itiraz edeceklerini açıklamıştı. Kararın kesinleşmesi için istinaf sürecinin tamamlanması gerekiyor.
