Liberal görüşlü arkadaşımla sohbet ediyoruz. İşi gereği çeşitli çevrelerle ilişkisi oluyor şüphesiz. Bu ilişkiler içinde bazen devletin yetkilileri, kurumsal temsilcileri, kısaca “adamları” da oluyor.
Güvenlik işleri olabilir, ülke yararı için yabancılarla ilişkilerde bulunmak zorunluluğu da olabilir. Buraya kadar hiçbir sorun yok. Fakat bu “devlet/kurum” adamları görüşmelerde/toplantılarda görevlerini aşan siyasi konularda “fikir” açıklamalarında da bulunuyorlar.
Tabii özellikle muhalefetle ilgili şu iyi bu kötü, şöyle yapsalar daha iyi olur biçiminde tavsiyelerde bulunmaları da anladığım kadarıyla artık görev alanları içine girmiş durumda. *** Mesela bir MİT mensubunun, tamamen iktidarın politikalarından biri olan, YENİ Parti Başkanı Özgür Özel’in Ekrem İmamoğlu’nu savunmayı bırakması gerektiğini söylediğini düşünün. Çünkü İmamoğlu yüzlerce yıl ceza istemiyle yolsuzluk ve rüşvetle yargılanıyor, bu durum Özgür Özel ve YENİ Parti’yi zor durumda bırakıyor, aslında bıraksa partisinin önü açılır gibi sözlerle de iddiasını gerekçelendirdiğini düşünün. *** Bunun tekil bir davranış biçimi, kendi görüşlerini açıklama mı olduğunu, yoksa bu kuruma “Bulunduğunuz yerde İmamoğlu konusunda kötülemelerde bulunun” gibi bir görev mi yüklediler bilemem. Eğer bu tür kurum elemanları böyle siyasi propaganda için kullanılıyorsa çok yazık.
Ama bir yerde böyle bir siyasi propaganda dile getiriliyorsa bunun pek çok yerde de yapılıyor olması büyük bir olasılık. *** Peki neden? Şöyle bir yanıt üretmek mümkün: Söz konusu MİT ise ülkenin istihbarat örgütüdür ve güvenilirdir, böyle söylüyorlarsa bir bildikleri vardır. *** Bir başka devlet görevlisi ise Özgür Özel’in yerine yakın çalışma arkadaşının adını vererek YENİ Parti’nin başına geçse daha iyi olur ve toplum da siyasi gerilimden kurtulur, ayrıca Özel’in sert söylemlerinden dolayı YENİ Parti’ye uzak duran vatandaş da YENİ Parti’ye destek verir. *** İyi mi! Devlet her şeyiyle devrede gibi.
Boşuna devlet AKP’leştirildi, parti devleti oldu denmiyor. Bu devlet nasıl daha sonra kendi görevlerine döndürülecek, iktidar siyasetlerinden arındırılacak büyük bir sorun. Aynı şey adalet mekanizması için de söz konusu şüphesiz.
Bir “siyasi savcı cumhuriyeti” ne dönüştüğümüzü görmüyor muyuz?..
