Psikologlara göre bazı kişiler, ilişkilerinde yaptıkları iyilikleri sürekli gündeme getirerek karşı tarafın kendilerine borçlu olduğunu hissettirebiliyor. Uzmanlara göre belirli ifadelerin sık tekrarlanması, kişinin karşısındakini suçlamasına, sürekli takdir beklemesine ve kendisini mağdur konumuna yerleştirmesine neden olabiliyor. Bu söylemler, zamanla ilişkilerde güven ve denge sorunlarına yol açabiliyor.
“Kimsen yokken ben oradaydım” sözü, kişinin geçmişte yaptığı fedakarlıkları sürekli hatırlatarak karşı taraftan karşılık beklediğini gösterebiliyor. Bu ifadeyi kullanan kişiler, geçmişte verdikleri desteği bir tür borç gibi sunarak karşı tarafın kendisini suçlu hissetmesine neden olabiliyor.
Özellikle zor zamanlarda verilen desteğin sürekli hatırlatılması, ilişkide karşılıklı anlayıştan çok bir hesaplaşma ortamı oluşturabiliyor. Minnettarlık beklentisinin baskıya dönüşmesi, ilişkinin sağlıklı yapısını da zedeleyebiliyor.
Nankör davranış sergileyen kişiler, sahip oldukları şeyleri takdir etmek yerine çoğu zaman eksik gördükleri noktalara yoğunlaşıyor. Kendileri için yapılan iyilikleri veya sunulan imkanları geri planda bırakırken, yapılmayanları daha fazla gündeme getirebiliyorlar.
Bu yaklaşım, kişinin çevresinden gördüğü desteği yeterli bulmamasına ve ilişkilerinde sürekli bir memnuniyetsizlik yaşamasına neden olabiliyor.
“Senin için bu kadar şey yaptık, bize borçlusun” şeklindeki ifadeler, yapılan iyiliklerin karşılık beklentisiyle ilişkilendirildiğini gösteriyor. Birine destek olmak, daha sonra bu desteği karşı taraf üzerinde bir baskı unsuru olarak kullanıldığında ilişkinin dengesi bozulabiliyor.
Yapılan fedakarlıkların sürekli hatırlatılması, karşıdaki kişinin kendisini özgürce hareket edemediği bir ilişki içinde hissetmesine yol açabiliyor.
“Senin için bir şeyler yapıyorum ama hiç teşekkür etmiyorsun” sözü ise sürekli takdir edilme beklentisini ortaya koyuyor. Yapılan bir iyiliğin ardından teşekkür edilmesi doğal olsa da, bunun sürekli talep edilmesi ilişkinin samimiyetini zedeleyebiliyor.
Psikologlara göre yapılan yardımların ve fedakarlıkların sürekli karşı tarafa hatırlatılması, zamanla sevgi ve dayanışmanın yerini hesap tutma anlayışının almasına neden olabiliyor. Bu nedenle sağlıklı ilişkilerde yapılan iyiliklerin karşılığında sürekli bir minnettarlık beklemek yerine karşılıklı saygı ve anlayışın korunması önem taşıyor.
