Avustralya’nın 1935’te şeker kamışı böceklerine karşı başlattığı seferberlik, insan eliyle yapılan en büyük doğa felaketlerinden biri haline geldi. Güney Amerika’dan büyük umutlarla tarlaları kurtarsın diye getirilen 102 Baston Kurbağa, böceklere dokunmak yerine kıtanın doğasını adeta felç etti.
İthal edilen ilk 102 kurbağa, yüksek adaptasyon yetenekleri ve sırtlarında taşıdıkları ölümcül bufotoksin zehri sayesinde inanılmaz bir hızla bölgeyi ele geçirdi. Avustralya’nın yerli avcıları bu zehre karşı tamamen savunmasız oldu. 102 kurbağayı avlamak isteyen dev kertenkeleler, timsahlar ve yılanlar teker teker hayatını kaybetmeye başladı. Doğada kendilerini durduracak bir avcı kalayınca kurbağalar her yıl 60 kilometre ilerleyerek hızla bölgeyi istila ettiler.
DİĞER HAYVANLARIN NÜFUSU YÜZDE 90 AZALDI
Dişi kurbağaların tek seferde 30 binden fazla yumurta bırakması felaketi ikiye katladı. Kurbağaların girdiği bölgelerde keseli kedi ve kertenkele gibi yerli türlerin nüfusu kısa sürede yüzde 90 oranında azalarak neredeyse yok olmaya başladı.
Günümüzde nüfusları yüz milyonları aşan bu canlıları durdurabilmek için Avustralya yönetimi genetik mühendislikten özel avlanma kampanyalarına kadar her yolu denedi. Bu olay, doğa tarihinde insan eliyle yapılan en büyük felaketlerden biri olarak kayıtlara geçti.
