Şüphesiz çerçeve yasa konusunda YENİ Parti’nin ikili siyaseti seçmen nezdinde “partiyi kurtarıcı” mı oldu? Hem evetçileri hem hayırcıları memnun edecek bir sonucu sizce hayırcı seçmenin tepkilerini azalttı mı? Özgür Özel, liderlik riski mi aldı, milletvekillerini evet-hayırda serbest bırakarak, hem kendi hem parti riskini mi azalttı?
Özel görüldüğü kadar aslında toptan evete hazırlanıyordu. Ama parti içinde esen hava pek de öyle değildi. Parti toptan hayır deseydi seçmeni daha fazla memnun mu ederdi?
Evet, daha olumsuz mu etkilerdi partiyi? *** Bunların hepsi ve daha fazlası, aslında YENİ Parti seçmeninin eğilimlerini belirtmesi açısından önem taşıyor. Veri toplayarak üzerlerinde çalışacaklardır. Bir de Ekrem Bey’in tutumu var.
Eşi Dilek Hanım’ın paylaşımı, halkı hayır demeye çağırıyor gibiydi. Seçim sonrası ise Ekrem Bey açıklamasıyla durumu dengeledi ve Özgür Özel’in liderliğini övdü. Aslında Mansur Yavaş ’ın açıklaması da YENİ Parti’nin müstakbel adayı olarak, kendi seçmeni açısından doğru tutumdu ve dengeleyiciydi.
Özetlersek, Özgür Bey partiyi serbest bırakarak sanki partiyi çizgi dışına düşmekten kurtardı ve üstelik “demokrat lider” gibi bir ekstra niteleme aldı, en azından milletvekillerinin ortak açıklamasıyla. *** Çünkü YENİ Parti bölünüyor mu, ikilik ileride nereye doğru evrilir, sorularını yandaş medyada tartışmaya yol açmıştı ki bu açıklama ile tartışmayı bitirdi. Ayrıca başkana güçlü bir destek sağlamış oldu. *** Toptan evet, daha olumsuz mu etkiler miydi partiyi sorusuna, kesin evet diyebiliriz. YENİ Parti’nin çerçeve yasa için demokrasi önerilerini iktidarın zerre dikkate almayacağı belliydi.
Ama Özgür Özel’in katılımı için yalancı bir evet, bir bahane oldu. *** Neden parti seçmenlerinin tahminen çoğunluğu açısından hayır demek önemliydi? Böyle bir barış sürecinde bile en küçük bir demokratik eğilim göstermeyen, tersine baskıyı artıran, üstelik Özer’in dokunulmazlığının kaldırılarak yargılanabileceği işaretleri veren bir iktidarla, YENİ Parti seçmeni arasındaki duvarın her geçen gün kalınlaştığı bir gerçek. Bu giderek nefret düzeyine ulaşıyor.
Böyle bir ortamda, giderek daha çok otoriterleşen ve salt seçimleri garantilemek için bu süreci başlattığı inancının yerleştiği bir iktidara verilen desteğin seçmen açısından kabul edilebilirliğini düşünmek abesle iştigaldir. Bu kesimde Özgür Bey’in önemli bir güven kaybı yaşadığını (yoksa bir çizik yedi mi demeliydik?) ve bazı kesimlerin bir mesafe koyduğunu ve gelişmeyi takibe geçtiğini görüyoruz. Tabii bunu kesin söylemek yanlış olur.
Çevremiz veya gelen mesajlar ve kendi öznel değerlendirmemiz yetersiz kalır. Bunu kesin söylemek için verileri görelim derim. Özgür Bey’in çerçevenin dışında, gelecek başka yasa önerilerine gelişmelere karşı tutumu da belirleyici olacak.
