Annem 103 yaşında. Gençliğinde sürdüğü bir parfümü hatırladı dün. “Yıllarca kullandım” dedi: “Ama ismi hatrıma gelmiyor!” Hemen gözümün önüne geldi.
Şişesi hep şifonyerde dururdu. Misler gibi bergamot, gardenya, yasemin ve sandal ağacı kokardı. Adı: “Zamanın Havası” gibi bir şeydi... ’50 ler ve ’60 lı yıllarda, II.
Dünya Savaşı sonrası iyimserliğini müjdeleyen “Her şey çok güzel olacak” vaadinin bire bir sanki cismiydi. Öyle ki, Fransa’nın ünlü bir kristal tasarımcısının elinden çıkmış parfüm şişesinin kapağında, bu gönül okşayan iyimserlik ve özgürlüğün simgesi olan iki kristal güvercin vardı. “Günümüzün ruh haline böyle karşılık gelecek bir parfüm düşünülse, ne olurdu?” diye düşünmekten kendimi alamadım...
