St. Louis'in yaklaşık 32 kilometre güneybatısındaki Times Beach'te 2 binden fazla kişi yaşıyordu. 1970'li yıllarda başlayan uygulamanın gerçek boyutu ortaya çıktığında devlet, bölge sakinlerinin evlerini satın alıp başka yerlere taşınmaları için 33,1 milyon dolar harcadı.
Times Beach'teki yolların büyük bölümü asfalt değildi ve araçlar geçtikçe yoğun toz oluşuyordu. Bunun önüne geçmek için yollara atık yağ püskürtülmeye başlandı. Ancak kullanılan yağlardan birine kimyasal atıklardan gelen yüksek miktarda dioksin karışmıştı.
Tehlikenin ilk işaretleri aynı yağın kullanıldığı başka bir yerde görüldü. Bir at çiftliğinde 40'tan fazla atın yanı sıra kuş, köpek ve kediler öldü. Yapılan incelemeler ilerledikçe dioksinli yağın Times Beach dahil Missouri'nin farklı noktalarında kullanıldığı anlaşıldı.
Yetkililer Times Beach'teki topraktan örnek almaya başladığı sırada Meramec Nehri taştı ve kasabayı büyük bir sel vurdu. İnsanlar evlerini terk etmek zorunda kaldı. Ardından yapılan testlerde yollar ve yol kenarlarında yüksek seviyelerde dioksin tespit edilince bölge sakinlerine evlerine dönmemeleri söylendi.
Kirliliğin insan sağlığı açısından ciddi risk oluşturduğunun belirlenmesi üzerine Times Beach'in yeniden yerleşime açılmasından vazgeçildi. Devlet yaklaşık 800 ev ile 30 işletmeyi satın aldı ve 2 binden fazla kişi kalıcı olarak başka yerlere taşındı.
İnsanların ayrılmasının ardından kirlenmiş toprakların temizlenmesine başlandı. Times Beach ve çevredeki diğer kirli bölgelerden çıkarılan 265 bin tondan fazla malzeme, dioksinin yok edilmesi için yüksek sıcaklıkta işlendi. Yıllar süren temizlik çalışmaları 1997'de tamamlandı.
Times Beach ise bir daha yerleşim yeri olmadı. Evlerin ve diğer yapıların kaldırıldığı eski kasaba alanı düzenlenerek 1999'da Route 66 State Park adıyla halka açıldı. Bölge daha sonra ABD'nin en ciddi kirlenmiş alanlarını kapsayan Superfund listesinden de çıkarıldı.
Günümüzde eski Times Beach'in bulunduğu yerde hâlâ Route 66 State Park var. Sonraki çevresel incelemelerde parkın mevcut kullanımının ziyaretçiler ve çalışanlar açısından önemli bir sağlık riski oluşturmadığı sonucuna varıldı. Bir dönem zehirli kirlilik nedeniyle insanların geri dönmesine izin verilmeyen kasabanın bulunduğu alan bugün ziyaret edilebilen bir eyalet parkı olarak kullanılıyor.
