Budapeşte'de gün yüzüne çıkarılan Wehrmacht motosikletinin fotoğrafı dünyanın dört bir yanında dolaşıyor: „Times of India“ ve „Vietnam.VN“den, „Daily Mirror“ gibi Britanya medyasına, Yahoo Autos gibi ABD'li platformlara kadar pek çok yayın organı bu spektaküler keşfi haberleştiriyor.Kurtarılan motosikletin, Macar Askerî Tarih Enstitüsü ve Müzesi'ne göre bir DKW NZ 350-1 olduğu belirtiliyor.DKW'nin NZ 250 ve NZ 350 modelleri o dönemde motosiklet sürücüleri arasında özellikle sağlam ve güvenilir kabul ediliyordu. Bu nedenle 1944'ten itibaren, savaş koşulları için özel olarak geliştirilmiş NZ 350-1 varyantı üretime girdi.Macar müzesi, motosikleti 2 Ağustos'ta parlamentonun karşısındaki Batthyány Meydanı'nda sudan çıkardı. Motosiklet neredeyse eksiksiz durumda.
Kurtarma sırasında su ve çamurla iyice ağırlaştığı için, terazide 200 kilonun üzerine çıktı. Şu anda araç, Budapeşte'deki müzenin hangarında temizlenip koruma altına alınıyor.DKW NZ 350-1, 1944 ile 1945 yılları arasında üretildi; savaşın sonuna kadar toplamda 12 bin civarında adet banttan çıktı.Dikkat çekici ayrıntılardan biri bugün kolayca gözden kaçabilecek küçük bir detay: Arka şasede bir tür „yüzgeç“, yani çamur ve kar kazıyıcı bulunuyordu. Bu parça, çamur ve karın lastikte birikip daha sonra zincir aktarma sistemine girmesini engellemek için tasarlanmıştı.
Görünüşe göre bu değişiklik, Rus kışında edinilen tecrübelerden doğmuştu.Göze çarpan bir diğer özellik de yüksek oranda grafit içeren bir dökme demir alaşımı olan gri dökümden yapılmış motor bloğuydu. Bunun nedenlerinden biri, savaş koşullarının yarattığı alüminyum kıtlığıydı. Ancak eldeki buluntu, şimdiye dek paylaşılan bilgiler ışığında henüz belirli bir üretim günü ya da ayına tarihlenemiyor.NZ 350-1'in üreticisi DKWDKW markası, Danimarkalı mühendis Jørgen Skafte Rasmussen'e uzanıyor.
Rasmussen, 1907'de Saksonya'daki Zschopau kentinde önce makine ve buhar teknolojisi alanında faaliyet gösteren bir şirket kurdu. DKW marka adı daha sonra ortaya çıktı ve başlangıçta „Dampfkraftwagen“ (buhar gücüyle çalışan otomobil) anlamına geliyordu. 1922'de Zschopau'da ilk DKW iki zamanlı motor üretildi.
İzleyen yıllarda şirket, Almanya'nın en önemli motosiklet üreticilerinden birine dönüştü.1932'de DKW, Audi, Horch ve Wanderer ile birleşerek Auto Union AG'yi oluşturdu. Zschopau'daki DKW fabrikası, yeni grupta motosiklet ve motor üretiminin merkezi olmaya devam etti.1930'lu yıllarda DKW, giderek Alman silahlanma politikasının bir parçası hâline geldi. NZ 350 modeli de Wehrmacht için büyük adetlerde üretildi.Zschopau tesisinin önemi üretim rakamlarında açıkça görülüyor: 1934 yılında 350 bininci DKW motosiklet banttan inerken, 1939'da 500 bininci araç üretildi.
İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte sivil motosiklet üretimi giderek azaltıldı, hatlar daha çok askerî taleplere göre düzenlendi.Bugün Tuna Nehri'nden çıkarılan DKW NZ 350-1, savaşın bu geç dönemine ait.İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Zschopau'daki DKW fabrikası, Sovyet işgal güçleri tarafından söküldü. Makineler ve tesisler Sovyetler Birliği'ne taşındı. Zschopau'da çalışan DKW mühendisleri de motosiklet üretimini yeniden ayağa kaldırmak üzere İjevsk'e gönderildi.
Böylece NZ 350'nin hikâyesi sona ermedi: 1946'dan itibaren Sovyetler Birliği'nde, teknik açıdan büyük ölçüde DKW NZ 350'ye dayanan IZh-350 üretildi ve 1951'e kadar 127 binin üzerinde araç imal edildi.Son günlerde, kurumuş Tuna yatağında Wehrmacht motosikletiyle birlikte orijinal teçhizatın bazı parçaları da bulundu; bunlar arasında bir benzin bidonu, bir Y-kayışı ve bir süngü kılıfı da yer alıyor.Y-kayışı, omuzlardan geçirilen ve önde ya da arkada başka kayışlarla birleşen deri bir taşıma tertibatıydı. Ekmek torbası, fişeklikler ya da matara gibi teçhizatı vücuda sabitlemek için kullanılıyordu. "Y" adı, omuz kayışlarının şeklinden geliyordu."Süngü kılıfı" (Bajonett-Schuh), süngünün kemere ya da diğer teçhizata takıldığı taşıyıcı parçayı ifade eder.
Süngü, tüfeğe takılı olmadığı zaman bu kılıfın içinde taşınır.Motosikletin altında iki Alman askerine ait insan kalıntıları ortaya çıkarıldı. Tamamen korunmuş durumdaki kimlik künyeleri, 80 yılı aşkın bir sürenin ardından ilk kez kimlikleri ve akıbetleri hakkında bilgi verebilir. Ayrıca „Kuban“ olarak bilinen bir kol rozeti de bulundu.Bu arma, sahibinin daha önce Kafkasya'daki Kuban köprübaşı cephesinde görev yaptığını düşündürüyor.Şu anki varsayıma göre iki erkeğe ait kalıntılar, motosikletin sürücüsü ve artçısına ait olabilir.
Ancak olası başka bir açıklama daha var: Macar Askerî Tarih Enstitüsü (kaynak Almanca) (kaynak Macarca), söz konusu noktanın kuşatmanın sona ermesinin ardından oluşmuş bir savaş molozu ya da atık çukuru olabileceğini düşünüyor. Görünüşe göre burada mühimmat ve çeşitli teçhizat parçaları da bırakılmış.Bu nedenle yalnızca buluntu durumu, iki adamın öldükleri sırada gerçekten DKW'nin üzerinde oldukları sonucunu kesin olarak doğrulamaya yetmiyor.
