Türkiye yarı finali 3-0 geçerken sahada birbirinin açığını kapatan değil, birbirinin gücünü büyüten altı oyuncu ve arkasında aynı oyuna inanan bir bütün vardı.Vargas 18 sayıyla hücumun ağır topuydu. Eda 12, Zehra 11 sayıyla file üstünü ortayı domine etti ama bu maç yalnızca skor yapanların hikâyesi değildi. Hande ile İlkin servis-manşet-savunma hattında takımın yollarını temizledi; Gizem yere değmesine izin vermediği toplarla oyunun görünmeyen alanını büyüttü.
Elif ise bütün bu parçaların arasındaki trafiği yönetti.İstatistik kâğıdında 11 blok, 6 ace yazıyor fakat bazı maçlarda rakamlardan daha değerli bir şey vardır: Güvenin takımın içinde dolaşabilmesi. Bugün top kime gittiyse sorumluluk da oraya gitti. Uzun rallilerde sabır, savunmada inat, hücumda cesaret vardı.Bir zincir en zayıf halkası kadar sağlamdır derler.
Türkiye bugün bu sözün tersinden bir cevap verdi: Zincirin her halkası sağlam olduğunda yük kimsenin omzunda kalmaz. Şimdi tarihimizde dördüncü kez Avrupa Şampiyonası finalindeyiz. 2003 ve 2019’un gümüşlerinden, 2023’ün altınından geçip 2026’ya geldik.
Bir maç kaldı. Final ve KUPA! Bazı takımlar finale çıkar.
Bazı takımlar ise finale, birbirini taşıyarak yürür. Bizleri her daim gururlandıran takımımıza minnettarız.
