AKP 2002 Kasım ayında “Yolsuzluk-Yoksulluk-Yasaklar’ olarak ilan ettiği 3Y’yi bitirme vaadi ile iktidara geldi. 24 yıldır kesintisiz iktidarda olan AKP bu üç soruna çözüm bulamadığı gibi yenilerini ekledi.
Şarkı sözleri suç unsuru oldu, komedyenler, gazeteciler, pikniğe giden çevreciler, sokak röportajı yapanlar, tvit atanlar tutuklandı. Seçimle gelen muhalefet belediyelerine kayyum atandı. TBMM’de konuşma yapan milletvekilleri hakkında soruşturma açıldı.
Yeni yolsuzluk olayları, evinde 26 kilo altın çıkan bürokratlar, altın kaçakçılığı ile suçlanan ve istifa ettirilen milletvekilleri bile oldu. Yeni doğan bebekleri istismar eden çeteler dahi türedi. Gidişattan sadece yandaşlar memnun kaldı. Kadına yönelik şiddet, cinayetler arttı. Adalete olan güven ise zayıfladı.
Yoksulluk tavan yaptı, dar gelirlinin hayatı daha da zorlaştı, geçim sıkıntısı arttı, emekliler hiç görülmemiş biçimde pazarlarda yerlerden çürük sebze meyve toplamaya başladı. Asgari ücret genel ücret haline geldi, dar gelirliler açlık ve yoksulluk sınırının altında maaşla geçim savaşı verirken, işsizlik patlama yaptı. İşe alımlarda liyakat kalmadı, kayırma geldi. Sınavdan yüksek puan alanlar mülakatta elendi. İhaleler yandaş müteahhitlere gitti, yandaş medya da yaratıldı.
AKP’nin 24 yıldır izlediği ekonomi politikalarıyla vatandaş yoksulluğa mahkum oldu. Vatandaş bayram sabahı güneş doğmadan ucuz et kuyruklarına girdi. Yoksula kemer sıktıran politikaları kendine uygulamayan AKP iktidarı ‘itibardan da tasarruf etmedi’
Türkiye kendi vatandaşının temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı, gittikçe yoksullaşan bir ülke haline gelirken, milyonlarca Suriyeli ülkemize geldi, bunlara milyarlar harcandı; iç savaş bittiği halde ülkelerine de dönmediler, bir bölümü Türk vatandaşı yapıldı, ücretsiz tedavi olanağı sağlandı. Suriye’de hastaneler, üniversiteler kuruldu. Afganlılar, Sudan ve Somaliler de yurda gelip yerleşti, demografik yapı bozuldu.
