Çerçeveci takımı, “Daha işin başındayız” filan diyor ya, TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş, işin perde arkasını “Bosphorus Diplomasi Forumu” nda açıkladı. Osmanlı’nın çöküş döneminden itibaren sürekli parçalanma, bölünme sürecine girmiş olan geniş coğrafyada, birleşmenin adresi olacakmışız. Şöyle diyor: “Bölge halklarının Türkü ile Kürdü ile Arabıyla, Acemiyle, Sünnisiyle, Şiisiyle hep beraber bir ve bütün olduğu, bir ümmetin sağlam parçaları olarak bir araya geldiğini Allah’ın izniyle hepiniz göreceksiniz.
Terörsüz Türkiye meselesi bu sürecin ilk adımıdır.” İmralı’daki hükümlü de çerçevenin içinde, Saray’ın kurduğu baskıcı iktidarın yeni ortağı konumunda. Cezaevinden ülkeyi yönetme sevdasında. Ortaklarıyla birlikte yeni rejim inşa ediyor.
Ona göre, demokrasinin yolu Silivri’den değil, İmralı’dan geçermiş. Kürtler cumhuriyete katılmamışlar; şimdi demokratik cumhuriyetle bütünleşiyorlarmış. Bu durum solcular için de bir fırsat, şerefli bir ortaklıkmış...
Bu zırvalar arasında, haklarını isteyen gaziler eylem yaptıkları Güvenpark’tan karga tulumba kovuldu. İmralı’daki kıyamcı ve de kıyımcı eşkıya başının sömürgecilere yaslanarak çıkardığı, on binlerce yurttaşın kanına giren ayaklanmada yurdu savunanların kopan el, kol, bacaklarının yerine takılan protezler çöp poşetlerine kondu! İşte o çöp poşeti ve tıkabasa doldurdukları Silivri’dir; şerefli ortaklıkla kurduklarını söyledikleri yeni düzen.
SARAY TARİKATI Saray rejiminin adalet bakanının herhangi bir dini grubu, cemaati, inancı hedef almadıklarını ifade etmesine bakmayın siz. Şimdiye değin tüm tarikatlara olduğu gibi açık destek verdikleri Süleymancılara ve Furkancılara karşı yürütülen soruşturmaların anlamı açıktır: Kurgulanan düzene göre; bundan böyle tek bir cemaat, tarikat, reis, hoca efendi, şeyh, şıh, halife vardır: Saray... Siyasette olduğu gibi, tarikat düzeninde de yönlendirici, belirleyici, kural koyucu, maddi-manevi karar verici yalnızca o olacaktır.
Karşı çıkılamaz, yerilemez, eleştirilemez, ondan habersiz iş yapılamaz. HİDAYETE ERENLER Menderes’teki belediye başkanvekili seçiminde bir kez daha görüldü ki butlancı Kemal ve arkadaşları, Saray ümmetine dahil olup hidayete ermişlerdir. Saray ittifakının bir parçasıdırlar artık.
Diğer yandan, YENİ Parti Genel Başkanı Özgür Özel ’in döneminde belirlenmiş olan kimi belediye başkanlarının da AKP’ye geçtikleri gözleniyor. Demek ki ortada büyük bir yanlış var. Kadroları iyi seçemiyor, insan belirlemede hata yapıyor, düşünce yapısına ve örgüt emekçiliğine yeterince değer verilmiyor.
Özgür Özel, YENİ Parti’yi kurduktan sonra ilçe ve il başkanları ile genel başkanın, parti üyelerinin doğrudan oylarıyla belirlenmesini hedeflediklerini açıklamıştı. Aynı yöntem, milletvekili, belediye başkanı ve belediye meclis üyeliği adaylıklarında uygulanacak mı? Daha da önemlisi, partinin tüm uygulama ve aday seçimlerinde düşünsel tutarlılık olacak mı?
İzleyip göreceğiz.
